رد تو...

به دنبال ردی از مهتاب
تمام شب را بیدار گز کردم
به دنبالت انقدر میگشتم که
تمام ستاره ها را از بر کردم
من و میله های پنجره اتاق
چقدر با هم رفیق شده بودیم
که سوی نشانی از چشمک چشمانت
آسمان را حفاری عمیق کرده بودیم
ابر گویی صورتت را پو شانده بود
یا که قائم شده بودی تا دل ببری
یا که نقشه کشیدی تا از دل من
تمام طپش هایش را ناغافل بخری
غرقم کنی در خود مثل مردابی
که هر لحظه بیشتر غرقت شوم
و آنقدر خود را سوی تو کشانم
تا حکم فرمای حکومت قلبت شوم
تا سحر انتظار برای من هیچ است
برای یک دیوانه دیدن ماه رویاست
حال اگر تو لحظه ای بر ما رخ نمایی
خودت فکرش را کن در دلم چه غوغاست

پیمان عزیزی

True Love...