[unable to retrieve full-text content]در مداری خاکستری مداد رنگی روز را به شب میزدم ستاره و ماه را خودم میبافتم به هم خورشید را گرم تر از همیشه به آسمان رویایم میکوبیدمو از ته دل بلند بلند میخندیدم مانند دیوانه ای بی هدف بی دلیل بی صدا بلند میخندیدم به آرزوهایم پاک کنی برداشته بودم و افتاده بودم به ...

[unable to retrieve full-text content]گاهی خسته میشوم از واقعیت چمدانی از آرزوهایم میبندم خط سفید جاده را میگیرمو میزنم به دل خیال بی مهابا به دنبال توهمی شیرین راه را طولانی تَرَش میکنم گاهی جهت استراحتی کوتاه زیر سایه ی درخت خاطرات قدری مختصر گذشته را میشمارم روزهایش خاطراتش عشقو لبخندش و گاهی تلخ...

از پس مهتابی روشناز پشت ابری سپیداز ماورای وهم و خیالاز واقعی ترین رویای مناز آنجا که میدانی مطلب روزی نیلوبلاگمیرسی به من...از همانجا مرا پیدا کندستم را بگیر با خود ببرمن را که سر تا سر تو را عاشقممنکه لحظه ها سلا

چشم دوخته بودم منبر مطلب باران نیلوبلاگی که زیبا میباریدو خاطرات من را شوک میداد تا زنده شودنفس در من به شماره میرفتو هر قطره باران کوبشی از برق چشمانت بودیادت می آید؟ من و تو و باران را؟یادت می آید قائم شدنت در آغ

هر از چند گاهیکاملا اتفاقی بدون نشانیمطلب یاد نیلوبلاگ تو میوفتم شاید اشتباهیشاید با نامی هم اسم توشاید با عطری مشابه عطر تویا که صدایی... نه صدا نهصدای تو پهنای عشق بوددلیل سرودن های منو شعر بودصدای تو تشویش قلب م

هرچه بر در خانه زدم عبث بوداین خانه شکل حیله ای از قفس بودزندانی شدم در حصار این دل گرفتناما کس نفهمید این تن به تمنای نفس بودشب را گز کردم در سراچه خیالماین دل انبوهی از غم نهان بودحیف که تنها باید م

چشم دوخته بودم منبر باران وی که زیبا میباریدو خاطرات من را شوک میداد تا زنده شودنفس در من به شماره میرفتو هر قطره باران کوبشی از برق چشمانت بودیادت می آید؟ من و تو و باران را؟یادت می آید قائم شدنت در آغ

آنجایی که ستاره در دل تاریکی شب بر چشمان خیره ی من چشمکی میزد جرقه های یادت وجودم را آتشی میزد میسوختم و اشک تبخیر میشد بر گونه م با انگشت اشاره ای میکردم بر آسمان آنجایی که ماه جا خوش کرده بود یادت م

امروز که محتاج و توام جای تو خالیست فردا که بیایی به سراغم نفسی نیست...

به دنبال ردی از مهتابتمام شب را بیدار گز کردمبه دنبالت انقدر میگشتم کهتمام ستاره ها را از بر کردممن و میله های پنجره اتاقچقدر با هم رفیق شده بودیمکه سوی نشانی از چشمک چشمانتآسمان را حفاری عمیق کرده بو

امشب نیز گذشتو ماه پشت ابر ماندهرچه چشم بر آسمان دوختم ندیدمتگویی مه شده بودی آن بالاهرچه دست بلند کردم نتوانستم بچینمتتا سپیده هم حاضرم بشینم ب پایتاگر نشانی نشانم دهی ک توانم بگیرمتآنقدر پشت درب این انتظار خواهم ماندتا حتی مثل سایه ای زیر ابر ببینمتپیمان...Let's block ads! (Why?)

حال و هوا مانند آسمان بالای سرابری و بارانیست و من دلم گرفتهمن در گوشه ای از زمان حالگرفتار به گذشته یا که آینده دلم گرفتهمن به روشنایی روز اما تاریکی درونم دلم گرفتهمن به هر آنچه که این اطراف دور است ازممن به آن نفر که باید باشد اما نیستمن به آن نیکوتین انسانی که خواهمش اما ندارمشمن به دوای درد درد

قطره قطره میزند باران بر شیشه ی اتاقلحظه لحظه میپرسم از آن که ای بارانتوکه از پیش خدا آمده ای به من بگوبگو چگونه میتوان این شب را به پایان بردتو پاسخ باش بر این تنیدگی حوصله متو راهی باش بر دگردیسی آرامشمتو به نشان بده چگونه عمیق به خواب رومتو بگو چگونه توان مرد اما کمی نفس کشید پیمان...

[unable to retrieve full-text content]گر بت شوی، بت پرستی بر من واجب آیدتا به ابد هم باید، بازهم پرستشت خواهم کردمگر اینکه روزی ابراهیم شوی برایم... پیمان...

[unable to retrieve full-text content]خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شورسوایی ولی آنجاست در جمع باشیم اماهر دو مثل روز اولعاشق و معشوق نباشیم پیمان...

[unable to retrieve full-text content]لینک کانال تلگرامی نوشته های من که خوشحال میشم اونجا هم سری بزنید... xa0 https://t.me/truelove4u

در مدار صفر درجه ی سرد و یخجا مانده و تنها دارایی مانده مساعتیست که یخ زدیم را اندازه میگیرمنمیدانم چقدر زمان میبرد امامیترسم که در انبوه هیاهوهاجان بدهمو بمیرم... پیمان...

زوزه ی بادو حرکت برگو صدای بطری قلطان روی زمینلالایی شب بیداری های این منه کلافه استدنبال راهی چاهیو دوایی بر این دردمآه که عذاب است پر از خواب باشی اماآرامشی بر بالینت حاکم نباشد... پیمان...

شبو احاطه ی تنهایی که تن پوشی شده است برایم تنگ و طاقت فرساهرچه سقف اتاق را خیره میشومهرچه پنجره را به قصد ماه ذل میزنمآن آرامش این تاریکی شبها به سراغم نمی آیدگویی چیزی در اینجا گم شده استتو میدانی... پیمان...

[unable to retrieve full-text content]فکرش را کنشب سیاه تر از همیشه باشدتو در آغوشم با چشمانی بازعجب کهکشانیست برق نگاه تودر این شب تاریک در دو قدمی نفسهایت پیمان...