یاد تو...

هر از چند گاهی

کاملا اتفاقی بدون نشانی

مطلب یاد نیلوبلاگ تو میوفتم شاید اشتباهی

شاید با نامی هم اسم تو

شاید با عطری مشابه عطر تو

یا که صدایی... نه صدا نه

صدای تو پهنای عشق بود

دلیل سرودن های منو شعر بود

صدای تو تشویش قلب منو

دلیل ریزش های شوقی و اشک بود

ولی باز نمیدانم چرا

گاهی بی هیچ دلیل یاد من را هجوم می آوری

مانند مجنونی که سنگفرش خیابان را میشمارد

خیره به زمین به یاد قدم های با تو

شانه هایت گرمی دستانت

سنگینی سرت بر بازوانم را حس که نه زندگی میکنم

آهنگ تو را میخوانم زیر لب

و بازهم خراب میشوم زیر آوار خاطراتت

از جان من چه میخواهی بگو

بگو تا از جا کنم از یادم روی

از جان این دیوانه چه خواهی

دیوانه ای که تو نباشی

یادت نباشد

در این دنیا

بی هیچ امیدی

مردن را به انتظار مینشیند

و باز یاد تو به سرم زد

و این امید لعنتی

در دلم زنده...

پیمان_عزیزی

True Love...